woensdag 13 juli 2011

-De vele ontwikkelingen met betrekking tot de Europese schuldencrisis blijven stemming op de bekende aandelenmarkten bepalen en het sentiment onder druk zetten. Minnetjes en plusjes wisselen elkaar af, met omzetten die heel behoorlijk zijn. Per saldo bewegen de indices voorlopig rondom de slotstanden van gisteren.

-Het grote verhaal van die schuldencrisis is dat de problemen langzaam maar zeker steeds groter worden. Er worden meer landen bij betrokken, de bedragen nemen toe, de meningsverschillen worden groter, steeds meer partijen gaan zich ermee bemoeien en bij elkaar maakt dit dat het zicht op een fatsoenlijke oplossing verder vooruit wordt geschoven. Nog steeds blijkt het directe eigenbelang van nagenoeg alle spelers belangrijker dan het besef in een gemeenschappelijke (en steeds meer lekkende) boot te zetten. De druk is blijkbaar nog niet groot genoeg om tot een andere opstelling te komen.

-In de VS gaat het eigenlijk niet beter. Gisteren weer diverse berichten die zwaar te denken geven. Zo worden de ondernemers in het midden- en kleinbedrijf al maanden lang maar niet positiever over hun vooruitzichten, wordt er binnen de Fed al weer hardop nagedacht over een mogelijk volgend rondje stimuleringen (QE-3), neemt het betalingsbalanstekort fors toe en blijven de politici elkaar, het publiek en de financiƫle markten helemaal gek maken met hun gezeur over het schuldenplafond.

-Over dat schuldenplafond het volgende. Puur financieel en economisch doet zo'n plafond totaal niet ter zake. Het is een zelf opgelegde beperking van de beleidsvrijheid. Politiek is het een totaal ander verhaal geworden. Daar wordt het ja/nee verhogen van het plafond gebruikt als breekijzer om uit te bepalen hoe in de toekomst allerlei dingen in de VS geregeld gaan worden. Het gaat dan bijvoorbeeld over de inrichting van het belastingstelsel, over de inrichting van de sociale zekerheid en over nog wel een paar andere dingetjes. Het onbedoelde resultaat van die onenigheid is natuurlijk wel dat op de financiƫle markten het vertrouwen in het probleemoplossende vermogen van de verantwoordelijke autoriteiten verder onder druk komt te staan. Met alle mogelijke gevolgen van dien.

-Dan is er China waar de laatste groeicijfers weer prachtig waren. Blijft het dan goed gaan in China? Nee. In China is ervoor gekozen om ongelimiteerd geld in die economie te pompen en dat maakt natuurlijk wel dat er dingen gebeuren. Het maakt ook dat de zorgen over rente- en aflossingsbetalingen sterk zijn toegenomen. Het is geen toeval dat er al gesproken wordt over lokale overheden die in grote problemen zijn gekomen en over de vraag hoe dan de betrokken banken gered moeten worden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen