- Het is vanmorgen opnieuw erg rustig op de bekende Europese aandelenmarkten. Omzetten en koersbewegingen stellen, op de altijd aanwezige uitzonderingen na (deze keer Aegon), maar weinig voor. Nieuws is er meer dan voldoende en de inhoud ervan ook volkomen duidelijk, maar de bereidheid van handelaren/beleggers om die realiteit te accepteren, is nul. 

- Het grote beeld in de eurozone is simpel. De financieel economische realiteit verslechtert per dag en de bedrijfsberichten vallen steeds meer tegen, maar de hoop dat de monetaire autoriteiten toch een oplossing van alle problemen gaan vinden, zorgt ervoor dat al die berichten genegeerd worden. Dat al het eerdere optreden van diezelfde autoriteiten alleen maar voor meer problemen heeft gezorgd, doet totaal niet ter zake. 

- Vandaag nieuwe macro-tegenvallers uit Frankrijk, het VK, Nederland en Duitsland, om over de laatste serie cijfers van bedrijven maar te zwijgen. Daar is het grote afboeken begonnen van eerdere, veel duurdere overnames. Exclusief alle tegenvallers zien de resultaten er overigens nog aardig uit. U begrijpt dan ondertussen wel waar handelaren/beleggers zich op concentreren.  

- In de VS is het beeld overigens in grote lijnen hetzelfde. De namen en rugnummers zijn anders, maar het proces niet. 

- Op de bekende Europese aandelenmarkten is de stemming vanmorgen terughoudend. De inhoud en strekking van de beschikbaar gekomen berichten wijkt in niets af van de berichten van eerdere dagen, maar handelaren/beleggers lijken er nu wat meer oog voor te hebben. Meer minnetjes dan plusjes zijn het resultaat, met omzetten die, op de bekende uitzondering na (dit keer ING), niet veel voorstellen. 

- Misschien dat er vanmorgen een fractie meer realiteitsbesef is dan de afgelopen maanden, maar het grote beeld is toch nog steeds dat de beursrealiteit geen enkel verband meer kent met de financieel economische realiteit. Kijk daarvoor alleen maar naar de serie economische tegenvallers die de afgelopen 24 uur in Nederland bekend zijn gemaakt. Een behoorlijke stijging van het aantal faillissementen, tegenvallende cijfers uit de industrie en somberder verhalen uit de uitzendmarkt. 

- Ondertussen proberen een aantal Europese hotemetoten (denk Juncker) iets te doen aan hun volkomen en totale gebrek aan geloofwaardigheid wat is ontstaan door een paar jaar lang iedere realiteit volledig te ontkennen en te blijven leven in een soort parallel-universum. Er komen nu in ieder geval teksten uit die niet helemaal onzin zijn. Dat er nog steeds geen enkel woord wordt vuilgemaakt aan de mogelijke consequenties van allerlei plannetjes en opzetjes is dan wel weer jammer. 

- In de VS is het grote beeld niet heel anders dan in de eurozone. Ook daar probeert men met kunstgrepen (denk uitkeringen en leningen) de consumptie op peil te houden. En daar worden langzamerhand ook de keerzijdes van zichtbaar. Zo worden nu steeds meer bejaarden gekort op hun AOW-uitkeringen omdat ze in het verleden hebben mee-getekend voor studieleningen van kinderen en kleinkinderen. Als daar dan betalingsachterstanden in ontstaan, probeert de geldgever via de mee-tekenaars toch aan geld te komen.. 

- En opnieuw is de stemming op de bekende Europese aandelenmarkten wel vriendelijk. Meer plusjes dan minnetjes dus, met omzetten die overigens niet bijzonder zijn. Erg opmerkelijk blijft dat natuurlijk wel, want echt nagenoeg alle berichten of ze nu komen van de bedrijven of over de economie gaan, ze zijn slecht en vallen tegen. 

- Kijk daarvoor alleen maar naar de tweede kwartaal resultaten van de bedrijven. Er moeten wel erg veel bedrijven forse winstdalingen en verliezen melden. En om het dan nog wat erger te maken, zijn de uitspraken met betrekking tot de toekomst vaak erg voorzichtig en terughoudend. 

- Gelukkig zijn er op dit moment veel mensen op vakantie. Dus worden er minder domme dingen gedaan, worden er minder domme uitspraken gedaan en lezen we minder domme verhalen. Helaas gaat deze periode maar een paar weken duren. 

- Opmerkelijk is ook de kloof tussen de sportieve prestaties van de Britse atleten tijdens de Olympische spelen en die van de Britse economie. Die atleten zijn serieus succesvol terwijl de economie blijft wegzakken. Het VK begint steeds meer op een derde wereldland te lijken. Want de typische kenmerken voor een derde wereldland zijn (enorm begrotingstekort, enorm handelsbalans-tekort, zeer scheve inkomensverdeling en een grote afhankelijkheid van een sector) zijn ook van toepassing op het VK. 

- Ook vanmorgen is de stemming op de bekende Europese aandelenmarkten wel vriendelijk. Veel wat hogere koersen met omzetten die niet opvallend zijn. Handelaren/beleggers blijven blijkbaar vertrouwen op het probleem-oplossend vermogen van de monetaire autoriteiten.

- Afgelopen vrijdag werden de laatste data over de Amerikaanse arbeidsmarkt bekend gemaakt. Die gaven een tegenstrijdig beeld. Als gekeken werd naar de uitkomsten van de enquête onder het bedrijfsleven was de uitkomst erg veel positiever dan als gekeken werd naar de uitkomsten van de enquête onder de huishoudens. Waar de bedrijven lieten weten meer dan 150.000 banen gecreëerd te hebben, bleek uit de huishoudens-enquete dat er nu bijna 200.000 mensen minder een baan hebben en dat de beroepsbevolking zelfs aan het dalen is. En dat terwijl de Amerikaanse bevolking echt groeit. Om maar eens wat te noemen..

- In de eurozone blijven de Zuid-Europese landen voor nieuws zorgen. De strekking van die berichten is absoluut niet goed, maar handelaren/beleggers kijken even heel ergens anders naar en willen tegen iedere prijs blijven geloven dat Mario D. overal voor kan zorgen. In Italië mompelde president Monti iets over druk op het Europese verhaal. De realiteit is natuurlijk dat Monti er in Italië voor moet zorgen dat buitenlandse investeerders weer meer vertrouwen in die Italiaanse economie krijgen. De ECB heeft daar niets mee te maken. En in Griekenland hebben de autoriteiten ervoor gezorgd dat het in ieder geval nog een paar weken gaat duren voordat de Griekse realiteit voor iedereen duidelijk wordt.

- Allemaal leuk en aardig, maar het grote verhaal van de Europese beurzen was, is en blijft voorlopig dat de koersen nu staan op niveaus van voordat er ook maar sprake was van een Europese schuldencrisis. Duidelijker kunnen we niet maken dat er geen enkel verband meer bestaat tussen de beursrealiteit en de economische realiteit. Wat denkt u? Kan dat negeren van die schuldencrisis blijven duren of gaat het consequenties krijgen?

- Na de 'teleurstelling' van gistermiddag is de stemming op de bekende Europese aandelenmarkten een heel stuk beter. Veel meer plussen dan minnen met omzetten die best aardig zijn. Het waarom is echter een volkomen raadsel. Ongeveer al het nieuws is behoorlijk slecht en biedt bovendien enkel perspectief op welke verbetering dan ook. 

- Gisteren dus de losse flodder van ECB-president Draghi. Achteraf gezien was het vorige week van Draghi natuurlijk erg onverstandig om de verzamelde ADHD-patiënten die we kennen als handelaren een worst voor te houden zonder dat hij een overeenkomst had met Duitsland, de belangrijkste financier van alles wat met de eurozone te maken heeft. Dit heeft onprettige consequenties voor zijn geloofwaardigheid. Uitgedrukt in sporttermen was dit een zeer fraai eigen doelpunt. Niet goed.

- Het opmerkelijke was dat de uitspraken die Draghi deed, wel verstandig waren. Hij stelde dat de ECB t.z.t. er over wil denken om Spaanse en Italiaanse leningen te kopen, maar alleen op voorwaarden dat er in Spanje en Italië allerlei economische hervormingen doorgevoerd gaan worden. Wij helpen jullie pas als jullie jezelf gaan helpen. 

- In de VS vanmiddag de laatste cijfers over de arbeidsmarkt. Reken maar nergens op. Een klein plusje, veel meer gaat het niet zijn. De ADHD-ertjes die denken dat het grootschalig kopen van staatsleningen verstandig beleid is, moeten maar eens naar de VS kijken. Daar heeft de Fed niet op een nulletje meer of minder gekeken en zijn de resultaten tamelijk teleurstellend. Om het eens heel voorzichtig te formuleren. 

- Het is vanmorgen erg rustig op de bekende Europese aandelenmarkten. Omzetten en koersbewegingen stellen helemaal niets voor. U weet waarom. Er wordt gewacht tot vanmiddag ECB-president Draghi duidelijk gaat maken hoe de eurocrisis aangepakt gaat worden. Tenminste daar hebben handelaren/beleggers zichzelf niet alleen van weten te overtuigen, ze hebben er ook al naar gehandeld. Kijk daarvoor maar even naar een paar lange termijn grafieken van bekende indices. 

- Gisteren in de VS werd voor de zoveelste keer duidelijk hoe dat proces in aandelenland werkt. In afwachting van volgende steunmaatregelen door de centrale bank worden de koersen alvast hoger neergezet. Dan valt dat ingrijpen erg tegen, maar op de markten gebeurt dan niets. want diezelfde autoriteiten beloven alvast een volgende keer wel in te grijpen als het nodig is. In de aanloop daarvan worden de koersen weer hoger neergezet, valt het ingrijpen natuurlijk weer tegen, maar gebeurt er op de markten niets want etc. etc. Dat de onderliggende financieel-economische realiteit al die tijd blijft verslechteren is voor de financiële markten alleen maar goed nieuws, want brengt dat ingrijpen door de centrale banken dichterbij. En zo wordt de kloof tussen Main Street en Wall Street per dag groter en dieper. 

- In de eurozone gebeurt overigens precies hetzelfde en u mag zelf proberen te bedenken wat de uiteindelijke uitkomst van dat proces is. Kleine tip van ons bij AFS. Het is altijd en overal de perceptie van de realiteit die zich als eerste aanpast.  

- Anyway, de perceptie is nu dat Mario de wereld gaat redden. De realiteit daarentegen is dat zonder instemming van de Duitse autoriteiten Mario's plannen niet meer zijn dan gebakken lucht c.q. goedkope PR. Voor u zich laat meeslepen in Mario's goed nieuws show kan het dus geen kwaad even na te gaan wat de opstelling van de Bundesbank inzake allerlei onderwerpen is.   

- En weer noteren de bekende Europese aandelenindices in de plus. Echt alleen maar (zwaar) tegenvallende resultaten en koersen die maar blijven stijgen. U kent de reden: een wanhopig en blind vertrouwen in Mario D. te F.  Alles en iedereen heeft zichzelf ervan weten te overtuigen dat de ECB de Europese economie kan redden. 

 - Wat de ECB aan de oplopende werkloosheid kan doen, is volkomen onduidelijk. Wat de ECB aan de inzakkende autoverkopen in een serie landen kan doen, is net zo onduidelijk en wat de ECB kan doen aan de alsmaar slechtere cijfers van de Europese inkoopmanagers kan ook niemand uitleggen. Maar er wel in blijven geloven. Onwaarschijnlijk.

- In de VS is het beeld niet anders. Geen enkel cijfer wat ook maar wijst op enig economisch herstel, maar als beleggers wel blind blijven geloven in het vermogen van de Fed om het tij te keren. 

- Voor beide gebieden is ook nog eens van toepassing dat al het eerdere ingrijpen van de Fed en de ECB niet heeft weten te voorkomen dat we met elkaar in de huidige situatie terecht zijn gekomen. 

- Als handelaren/beleggers systematisch weigeren ook maar enige rekening met de realiteit te houden dan nemen de risico's in een strak tempo toe en is de afloop onvermijdelijk en zeker. Denk daarvoor maar terug aan de ICT-hype of aan het ontkennen van de crisis in 2008. Wat er nu aan het gebeuren is, is precies hetzelfde.