- Met name op het Damrak wil de stemming er vanmorgen niet inkomen. Bijna alleen maar lagere noteringen met omzetten die ook nog eens behoorlijk hoog zijn. Belangrijkste reden? Meerdere berichten die te denken geven.

- Maar eerst nieuws over dat zgn. herstelverhaal in de VS. Gisteren publiceerde de Federal Reserve het Beige Book, een overzicht over de laatste ontwikkelingen in de Amerikaanse economie. Korte samenvatting: het gaat allemaal wat beter. Mooi. Toch maar even twee tamelijk belangrijke kanttekeningen. Ten eerste wordt er geen woord vuilgemaakt aan de enorme begrotingstekorten in de VS. De regering heeft daar over de afgelopen 6 maanden $ 778 mrd !!! meer uitgegeven dan er binnenkwam en dat heeft natuurlijk een positief effect op de economische groei. En op de tweede plaats was de winter in de VS dit jaar de zachtste in de afgelopen 100 jaar en dat heeft de groei natuurlijk ook ondersteund.

- In de eurozone was het nieuws van de dag dat de ECB opnieuw overweegt Spaanse obligaties te gaan kopen. Volgens de ECB zien de financiële markten het probleem Spanje verkeerd en weet de ECB beter wat de terechte koersen van Spaanse obligaties zijn. Een werkelijk ongekend staaltje volkomen misplaatste superioriteit waar dan uiteraard ook andermans geld tegenaan gegooid gaat worden.

- In Nederland was er gisteren de presentatie van het rapport de Wit over de bankencrisis. Daar stond niet veel nieuws in en de meeste aandacht kregen uiteraard precies de verkeerde dingen. Het gaat natuurlijk niet om de gebeurtenissen tijdens de crisis, maar vooral om de ontwikkelingen in de jaren daarvoor.

- Ook in Nederland meer 'huilie huilie'-teksten over de woningmarkten. Het zit allemaal zo tegen. Een gratis tip: probeer het eens met duidelijk lagere verkoopprijzen.
Niet leuk voor de verkopers, maar het trekt waarschijnlijk wel een boel mensen over de streep. Dat gebeurt bij het verlagen van prijzen immers nagenoeg altijd. Waarom zou dat met de huizen niet gebeuren?  

- Vanmorgen is de stemming op de bekende Europese aandelenmarkten een stuk vriendelijker dan gisteren. Veel wat hogere noteringen met omzetten die niet eens laag zijn. Blijkbaar is de Spanje-vrees wat aan het afnemen terwijl tegelijkertijd de inhoud van een aantal berichten weer zwaar wordt gepimpt en tegenvallers meer dan volledig worden genegeerd.

- Om met zo'n tegenvaller te beginnen. Gisteren was er weer het maandelijkse bericht over de stemming in het Amerikaanse midden- en kleinbedrijf. Daar ging het de afgelopen maanden allemaal net wat beter, maar in maart zijn al die opgetelde plusjes in één klap verdwenen. Het was vooral kommer en kwel met overal duidelijke minnen. Niet echt een ondersteuning van het herstelverhaal.

- Tegelijkertijd kwam de OESO met het bericht dat het op een aantal plaatsen in de wereld wat beter gaat. Wat beter, he? Om een indicatie te geven. De betreffende index ging van 100.3 naar 100.5. Het is waarschijnlijk niet nodig om aan te geven hoe groot dat bericht de publiciteit werd ingeslingerd.

- Nog zo'n meevaller. De eerste kwartaalresultaten van Alcoa. Die waren bijna 70% lager dan een jaar geleden, maar er was op nog slechtere cijfers gerekend. En hoe wordt het begrip 'minder slecht dan gevreesd' in de financiële wereld vertaald? Als 'goed' nieuws natuurlijk, want de cijfers zijn 'beter dan verwacht'. En zo wordt de kloof tussen beursrealiteit en de werkelijkheid alsmaar groter en groter.

- Maar het kan altijd nog erger. Daarvoor hoeven we alleen maar te kijken naar de laatste plannen van een paar Nederlandse parlementariërs. Die willen dat mensen met lage inkomens hogere hypotheken kunnen krijgen dan de AFM verstandig vindt. Dus nu langzaam aan steeds duidelijker wordt dat de Nederlandse huizenprijzen maar één kant op kunnen, moet het nog makkelijker gemaakt worden om een slaaf van de bank te worden. Wat is er in Godsnaam mis met lagere prijzen? Kijk naar de VS en kijk naar Ierland, de wereld stort echt niet in als de prijzen dalen.

- Op de bekende Europese aandelenmarkten is de week slecht begonnen. Bijna alleen maar lagere noteringen met omzetten die op de bekende incidentele uitzondering na, maar weinig voorstellen. U kent de redenen. Op de eerste plaats moeten de Amerikaanse cijfers van afgelopen vrijdag nog verwerkt worden en op de tweede plaats worden de berichten met betrekking tot de Europese schuldencrisis langzaam maar zeker weer onprettiger.

- Die cijfers over de Amerikaanse arbeidsmarkt dus. Het getalletje waar naar gekeken wordt (hoeveel banen zijn er de afgelopen maand bijgekomen) viel behoorlijk tegen. Als dat nou alles was, dan viel de schade nog wel mee, maar een paar andere kengetallen gaven nog veel meer te denken. Zo blijft de stijging van de lonen van alle Amerikanen achter bij de inflatie, trekken nog steeds grote aantallen mensen zich helemaal terug uit de arbeidsmarkt, zijn het vooral ouderen waar de werkgelegenheid stijgt en was er bijvoorbeeld het gegeven dat er in de detailhandel behoorlijke aantallen banen aan het verdwijnen zijn. Hoe hier ook naar gekeken wordt, het is simpelweg geen herstelverhaal.

- Binnenkort begint in het genoteerde bedrijfsleven ook het eerste kwartaalresultaten-seizoen weer. Maar eens heel goed gaan opletten hoe het gaat met de marge-ontwikkeling van die bedrijven nu op allerlei plaatsen in de wereld de economische realiteit per dag verslechtert. Bij AFS rekenen we op series winstdalingen en verliezen. En dan opletten of de mogelijke worst van nog meer overheidsingrijpen voor de beleggers belangrijker is dan die ontwikkeling van de resultaten.

- In Japan maakt de centrale bank zich ook zorgen over de ontwikkelingen in de eurozone. Erg lief en aardig van die mensen, maar ze kunnen zich beter hele grote zorgen maken over de ontwikkelingen in hun eigen land. Daar gaat het namelijk in een tamelijk strak tempo de verkeerde kant op. Een paar trefwoorden voor de duidelijkheid: vergrijzing, schuldenposities, economische groei en energiecrisis.

- Op de bekende Europese aandelenmarkten beginnen handelaren/beleggers toch weer nerveuzer te worden met betrekking tot de Europese schuldencrisis. Met name het nieuws uit Spanje geeft te denken. En meer nervositeit vertaalt zich bijna altijd in lagere noteringen en dat is vanmorgen ook zo. Veel minnetjes dus met omzetten die aan het toenemen zijn.

- Spanje dus waar premier Rajoy in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk heeft gemaakt dat de problemen gewoon erg groot zijn en in een strak tempo groter aan het worden zijn. Hij is een van de heel weinige verantwoordelijke autoriteiten die lijkt te accepteren dat het maar blijven ontkennen van de realiteit niet meer een verstandige manier is om verder te gaan. Beter is het om die realiteit onder ogen te zien, te gaan werken aan een (altijd) pijnlijke oplossing met als doel om uiteindelijk weer een perspectief te kunnen bieden.

- Iemand die nog niet zover is, is ECB-president Draghi die niet van plan is om binnen afzienbare tijd ook maar een eerder genomen maatregel ook maar een heel klein beetje terug te draaien. Mario staat blijkbaar nog steeds in de stand dat pappen en nathouden een beleid is dat op termijn voor oplossingen kan zorgen. Dat de problemen in de eurozone sinds de herfst van 2008 alleen maar groter zijn geworden, is in die denk-stand iets wat totaal niet ter zake doet.

- Beter nieuws komt er uit de VS waar het op de arbeidsmarkt allemaal net wat beter gaat dan een tijdje geleden. Net wat beter, he, zeker niet goed. Morgen gaat dat nog eens bevestigd worden door de cijfers over het aantal nieuwe banen wat er in maart is bijgekomen. Blijf de uitspraken van Fed-voorzitter Bernanke over het economisch herstel in gedachten houden. 

- Bijna alleen maar lagere noteringen op de bekende Europese aandelenmarkten met omzetten die niet bijzonder zijn. Nieuws is er meer dan voldoende, maar wordt meer dan volledig genegeerd. En u weet waarom. Fed-voorzitter Bernanke heeft gisteren duidelijk gemaakt dat volgende stimuleringsmaatregelen voorlopig uitgesteld worden omdat het wat beter gaat met de Amerikaanse economie.

- Deze gebeurtenissen bevestigen alleen maar dat de aandelenmarkten steunjunks zijn geworden die zichzelf afhankelijk hebben gemaakt van de dealers Ben, Mario en Mervyn voor een volgende fix. Hoe het met de economie gaat, doet niet meer ter zake, wanneer gaat er een volgende steun- of stimuleringsmaatregel genomen worden, dat is het enige wat telt. En dan durven handelaren/beleggers het nog met droge ogen te hebben over economisch herstel /  hogere koersen etc. Je moet maar durven.

- In de eurozone wordt langzaam maar zeker ook duidelijker dat andere 'mannetjes in de top' niet een voldoende remedie zijn om de ontstane problemen in landen op te lossen. Werd Mario Monti een paar maanden geleden nog gezien als de man die Italië kon / ging 'redden', nu blijkt dat lang niet alle Italianen gecharmeerd zijn van de plannen die Mario gepresenteerd heeft. En hoe verrassend is het trouwens dat niet alle gevestigde belangen in een land willen meewerken aan het verslechteren van hun posities?

- Ander nieuws wat bevestigt waarom Ben B. in de VS voorzichtig optimistisch is over de Amerikaanse economie had betrekking op de autoverkopen. Die beginnen namelijk behoorlijk aan te trekken. Het zijn nog zeker niet de getallen van een paar jaar geleden, maar het gaat wel de goede kant op.

- Op de bekende Europese aandelenmarkten lijken handelaren/beleggers het even niet meer zo goed te weten. Na een duidelijk hogere opening moest er toch terrein worden prijsgegeven. Berichten zijn er meer dan voldoende en daar wordt zoals gebruikelijk is geworden, extreem selectief mee omgegaan.

- Gisteren en vanmorgen waren er echt alleen maar dik tegenvallende berichten uit de eurozone. Of het nu ging over de inkoopmanagers, over de werkloosheid of over andere onderwerpen, de inhoud ervan was volkomen duidelijk. Niet goed, om het eens heel voorzichtig te formuleren. En hoe wordt daar op de financiële markten op gereageerd? Niet natuurlijk.

- En waarom ook? In de VS kwam er immers een cijfertje over de inkoopmanagers uit de industrie wat hoger uit dan een maand geleden. Dat dat cijfer dik lager was dan een jaar geleden maakte uiteraard helemaal niets uit en dat andere cijfers ook dik tegenvielen, was een detail waar niemand zich druk over wilde maken. Een getalletje in de VS was iets beter dan een maand geleden en over de hele wereld inclusief de eurozone, konden de koersen weer fors stijgen. Hoe duidelijk wilt u hebben dat de financiële markten helemaal losgeslagen zijn van iedere economische realiteit.

- Een andere bevestiging van de gigantische kloof die is ontstaan tussen de financiële markten en de economie is te vinden in het aantal overnames en fusies wat maar blijft dalen. Bedrijven hebben echt geld zat, maar deals worden schaarser en schaarser. Hoe zou dat nu komen? Simpel; de koersen van veel aandelen zijn erg hoog en er is natuurlijk geen bedrijf dat fors gaat investeren als de afzetverwachtingen niet positief zijn.

- Na een vriendelijke opening is de stemming op de bekende Europese aandelenmarkten toch omgeslagen. Meer minnetjes dan plusjes zijn het resultaat met omzetten die op enkele uitzonderingen na, maar weinig voorstellen. Berichten zijn er voldoende, de inhoud ervan is duidelijk, maar handelaren/beleggers blijven zich daar tegen verzetten.

- Dit weekend was er de zoveelste eurotop. Belangrijkste 'resultaat' was de verhoging van het Europese steunfonds. Kan allemaal geen kwaad, maar de grote vraag is nu of de grote mensen buiten de eurozone ervan overtuigd zijn dat de Europese autoriteiten er alles aan gedaan hebben om hun eigen problemen op te lossen. En dat is natuurlijk niet zo. Er is wat gedaan, maar er had veel meer en veel sneller gedaan kunnen en moeten worden.

- In China is sprake van bijzondere cijfers. Het gaat dan om de laatste data over de inkoopmanagers uit de industrie. Die worden door twee organisaties bijgehouden. Door de regering, die laat weten dat het allemaal beter gaat en door een particuliere bank die laat weten dat er sprake is van een duidelijke krimp. Toch opmerkelijk.
Bij AFS zijn we geneigd de officiële cijfers met een dikke korrel zout te nemen.

- In de VS waren er vrijdagmiddag de laatste cijfers over de particuliere inkomens en bestedingen. Op de eerste plaats stijgen de bestedingen duidelijk harder dan de inkomens en op de tweede plaats stijgen de inkomens net iets minder dan de inflatie. Geen prettige combinatie van factoren en al helemaal geen indicatie dat het beter gaat met de arbeidsmarkt. Waar die stijging van de bestedingen dan vandaan komt? Ontsparingen en meer overdracht-inkomsten.

- In Nederland was er erg goed nieuws. NVM-voorzitter Ger Hukker heeft het licht gezien. Hij heeft gezegd dat veel huizenverkopers hun vraagprijs moeten verlagen. Voor gewone Nederlanders natuurlijk een waarheid als een koe, maar een noodzakelijke eerste stap in het oplossen van ontstane problemen is altijd dat de hotemetoten de ontstane realiteit gaan accepteren.